Varsad - Gunvant Shah

ઈશ્વર સાથે વાતચીતનો મેળ
ઝટ પડતો નથી.
આપણી લાગવગ ટૂંકી પડે છે.

એક ખાનગી ઉપાય
મને જડ્યો છે.
આકાશમાંથી એની કૃપા
વરસી રહી હોય
ત્યારે એમાં ભીંજાતી વખતે
ક્યારેક એક ક્ષણ
એવી આવી મળે છે
જ્યારે એ વાત કરે છે અને
આપણને કશુંક સંભળાય છે.

એ વાત કાનથી નહીં
હૃદયથી સાંભળવી પડે છે,
મૌન દ્વારા સાંભળવી પડે છે
અને મૌન દ્વારા જ
પહોંચાડવી પડે છે.

વરસાદ એટલે
મનુષ્ય અને ઈશ્વર
વચ્ચેની હૉટ લાઈન.

(From www.readgujarati.com.. thank you for wonderful article:)..

A good site to find deals

Deals2buy has been my favorite for long time. Great deals and good savings!

Do try it out:)

(પુષ્પગુચ્છ)

તમારા હાથમાં
મઘમઘતો પુષ્પગુચ્છ જોઈને,
મનમાં થયું;
આટલાં બધાંને શું કરશો ?
એકાદ ફૂલ માંગી લઉં.
ને-
મેં તમારો હાથ માંગી લીધો.

- ગુલાબ દેઢિયા

Wow!!!

ઉતાવળ સવાલમાં - મરીઝ

એ રીતે એ છવાઈ ગયાં છે ખયાલમાં;
આવેશને ગણી મેં લીધો છે વહાલમાં.

તારા વચનનો કેટલો આભાર માનીએ,
વરસો કઠણ હતાં તે ગયાં આજકાલમાં.

સારું છે એની સાથે કશી ગુફતગૂ નથી,
નહિતર હું કંઈક ભૂલ કરત બોલચાલમાં.

કરતો હતો જે પહેલાં તે પ્રસ્તાવના ગઈ,
લઈ લઉં છું એનું નામ હવે બોલચાલમાં.

લય પણ જરૂર હોય છે મારી ગતિની સાથ,
હું છું ધ્વનિ સમાન જમાનાની ચાલમાં.

મુજ પર સિતમ કરી ગયા મારી ગઝલના શેર,
વાંચીને એ રહે છે બીજાના ખયાલમાં.

એ ‘ના’ કહીને સહેજમાં છૂટી ગયા ‘મરીઝ’,
કરવી ન જોઈતી’તી ઉતાવળ સવાલમાં.

- મરીઝ


After long another favourite.....

જીવનની સમી સાંજે...

ખુશ્બુમાં ખીલેલાં ફૂલ હતાં, ઊર્મિમાં ડૂબેલાં જામ હતાં

શું આંસુનો ભૂતકાળ હતો, શું આંસુનાં પણ નામ હતાં?

થોડાક ખુલાસા કરવા’તા, થોડીક શિકાયત કરવી’તી

ઓ મોત જરા રોકાઈ જતે, બે ચાર મને પણ કામ હતાં
જીવનની સમી સાંજે મારે જખ્મોની યાદી જોવી’તી

બહુ ઓછાં પાનાં જોઈ શકયો, બહુ અંગત અંગત નામ હતાં

જે પેલા ખૂણે બેઠા છે એ, સૈફ છે મિત્રો જાણો છો?

એ કેવા ચંચલ જીવ હતાં, ને કેવા રમતારામ હતા!

--સૈફ પાલનપુરી

‘સ્નેહ’ એટલે!! -- દૌલતભાઈ દેસાઈ

દરિયે બેઠા અમે માત્ર શરીરે ઉદતી શીકર ઝીલતાં રહ્યાં,

ને ક્ષિતિજમાં સમંદરમાં ડૂબતો સૂર્ય જોતાં રહ્યાં,

હાથમાં હાથ મૂકી પાણીમાં છબછબિયાં કરતાં રહ્યાં,

ને પછી એમ જ કારમાં બેસી ઘરે આવ્યાં!

બધાં પૂછે: ‘બહુ વાતો કરીને કાંઈ!’,

કેવી રીતે કહું કે,

અમે વિના બોલ્યે લાખો વાતો કરી હતી (!?),

અમે ક્ષિતિજમાં વિસ્તર્યા હતાં ને મૌનમાં ફોર્યા હતાં! (?)

--દૌલતભાઈ દેસાઈ

After very long i m putting something on blog.. i found this on one of the news paper site. I have been reading late Dr Daulatbhai Desai since i was in 6th grad. I always loved his writtings. Always inspiring and encouraging!!

Hope

અશરફ ડબાવાલા

ઘરમાં એવાં કો’ક દિવસ ચોઘડિયાં આવે,
ખૂટે આંખમાં પાણી ત્યારે ખડિયા આવે.

ડૂબી ડૂબીને ડૂબવાનું શું માણસમાં ?
એક વેત ઊતરો ને ત્યાં તો તળિયાં આવે.

ડગલું એક ભરી શકવાના હોંશ નથી,પણ
ડગલું એક ભરું તો તારાં ફળિયાં આવે.

ઘંટીના પથ્થરની જેવા વિચાર છે, ને -
મારી તારી વચ્ચે બબ્બે દરિયા આવે.

શબ્દોની હૂંડી લઈ ભાષા સામે ઊભો,
પાછો વળવા જાઉં અને શામળિયા આવે.

-અશરફ ડબાવાલા

ખબર છે તને ? - મુકુલ ચોક્સી

હૃદયને રસ્તે હું જન્મ્યો હતો, ખબર છે તને ?
રુદનને બદલે હું મલક્યો હતો, ખબર છે તને ?

હું તારી લટને કિનારે જ આવીને અટક્યો
ક્ષિતિજના ઢાળથી લપસ્યો હતો, ખબર છે તને ?

બિચારા ઈવ કે આદમને કંઈ ખબર ન્હોતી
પ્રણય મેં એમને શીખવ્યો હતો, ખબર છે તને ?
એ વર્ષોમાં તો રચાઈ નહોતી ભાષા છતાં,
હું બૂમ પાડીને બોલ્યો હતો, ખબર છે તને ?

સમયની શોધ થઈ તેની આગલી સાંજે
મેં ઇન્તજારને શોધ્યો હતો, ખબર છે તને ?

-મુકુલ ચોક્સી

લાવને તારી આંખમાં

લાવને તારી આંખમાં મારી આંખ મૂકીને જોઉં,
એમ કરીને આજ હું તારા શમણાં જાણી લઉં.


એમ તને કે સુખની બારી આભના જેવડી ખૂલે,
ઝાડને બદલે ટહુકા તારે ટોડલે આવી ઝુલે.
વાયરાને હું વાત કરૂં ને ઘટતું કરવા કહું...
લાવને તારી આંખમાં...

યાદના ટોળાં આંખમાં તારી કરતાં રાતની પાળી,
આવતો સાયબો શમણે ત્યાં તો પાંપણ પાડતી તાળી.
ચાલને મારા ભાગની નીંદર તુજને આપી દઉં
લાવને તારી આંખમાં...


--Gaurang thakar
(From divyabhaskar ..)